Diccionario · Daily Usage
کاشت
To put in the ground and cover, as seed for growth; as, to plant maize.
قرار دادن در زمین و پوشش ، به عنوان دانه برای رشد ؛
I need to plant some flowers in my garden.
من باید چند گل در باغچه‌ام بکاشتم.
To plant means to put a seed or a plant into the soil so it can grow.
Plant as a noun refers to the action or the act of placing in the soil.
کاشتن به معنای قرار دادن یک دانه یا یک گیاه در خاک است تا رشد کند.
کلمه 'کاشت' به عنوان اسم به عمل یا اقدام قرار دادن در خاک اشاره دارد.
The story describes how he decided to plant a garden full of dreams.
داستان توصیف می‌کند که چگونه او تصمیم گرفت باغی پر از رویا بکارد.
In literature, plant can symbolize growth, hope, or new beginnings.
In this context, 'plant' carries a metaphorical meaning.
در ادبیات، کاشت می‌تواند نماد رشد، امید یا آغازهای جدید باشد.
در این زمینه، 'کاشت' معنی مجازی دارد.
You can plant vegetables in the spring for a summer harvest.
شما می‌توانید سبزیجات را در بهار بکارید تا در تابستان برداشت کنید.
This sentence shows how to use 'plant' in a practical and time-related context.
Planting requires a subject, an action, and sometimes a time frame.
این جمله نشان می‌دهد که چگونه 'کاشت' را در یک زمینه عملی و مرتبط با زمان استفاده کنیم.
کاشت به یک فاعل، عمل و گاهی یک زمان نیاز دارد.