Dictionary · Daily Usage
کاشت
To set in the ground for growth, as a young tree, or a vegetable with roots.
برای رشد در زمین ، به عنوان یک درخت جوان ، یا یک
I will plant a tree in my garden.
من یک درخت در باغم می‌کارم.
To plant means to put a young tree or a seed into the ground to grow.
‘Plant’ is a verb in this context but can also be a noun.
کاشتن به معنی گذاشتن یک درخت جوان یا دانه در زمین برای رشد است.
در این زمینه، 'کاشت' نسخه فعل است اما می‌تواند اسم هم باشد.
In the story, she planted the seeds of hope.
در داستان، او بذرهای امید را کاشت.
Here, ‘plant’ is used metaphorically to mean to instill or begin something.
'Plant' can be used in various literary ways, not just literally.
در اینجا، 'کاشت' به صورت مجازی به معنی درونی کردن یا آغاز چیزی است.
'کاشت' می‌تواند به روش‌های ادبی مختلفی استفاده شود، نه فقط به صورت واقعی.
He will plant flowers next to the fence.
او گل‌ها را کنار حصار می‌کارد.
This structure shows using ‘plant’ with a direct object and location.
‘Plant’ requires a direct object (what is being planted).
این ساختار نشان می‌دهد که چگونه 'کاشت' را با یک اسم مفعول و مکان استفاده کنیم.
'کاشت' به یک مفعول مستقیم (چیزی که کاشته می‌شود) نیاز دارد.