واژه‌نامه · Daily Usage
کاشت
To furnish with a fixed and organized population; to settle; to establish; as, to plant a colony.
برای تأمین جمعیت ثابت و سازمان یافته ؛
I want to plant flowers in my garden.
می‌خواهم گل‌ها را در باغچه‌ام بکارم.
In this context, 'plant' means to put flowers in the ground so they can grow.
'Plant' is a verb but can also be a noun referring to a living organism.
در اینجا، 'بکار' به معنی گذاشتن گل‌ها در زمین برای رشد آنها است.
'بکار' یک فعل است، اما می‌تواند به گیاه زنده نیز اشاره کند.
The author decided to plant the seeds of doubt in the reader's mind.
نویسنده تصمیم گرفت تا بذر تردید را در ذهن خواننده بکارد.
Here, 'plant' means to introduce an idea subtly.
This usage is metaphorical, extending the literal meaning of 'planting.'
در اینجا، 'بکار' به معنی معرفی یک ایده به‌طور ظریف است.
این استفاده استعاری است که معنی لغوی 'بکار' را گسترش می‌دهد.
We need to plant evidence to support our argument.
باید مدارکی را برای حمایت از استدلال‌مان بکارجوییم.
In this sentence, 'plant' refers to placing evidence to make it seem legitimate.
Here, 'plant' acts as a verb used in a figurative sense.
در این جمله، 'بکار' به معنی قرار دادن مدارک برای مشروع نشان دادن آنها است.
در اینجا، 'بکار' به عنوان یک فعل در معنای مجازی استفاده می‌شود.