Dictionary · Daily Usage
کاشت
The act or operation of setting in the ground for propagation, as seeds, trees, shrubs, etc.; the forming of plantations, as of trees; the carrying on of plantations, as of sugar, coffee, etc.
عمل یا عملکرد تنظیم در زمین برای
Planting flowers can brighten your garden.
کاشت گل‌ها می‌تواند باغ شما را روشن کند.
This means that putting flowers in the ground can make your garden look more beautiful.
The word 'planting' refers to the noun form of the verb 'to plant.'
این به این معنی است که قرار دادن گل‌ها در زمین می‌تواند باغ شما را زیباتر کند.
کلمه 'کاشت' اشاره به فرم اسم فعل 'کاشتن' دارد.
In the story, the villagers took up planting trees to restore the lost forest.
در داستان، روستاییان کاشت درختان را برای احیای جنگل از دست رفته آغاز کردند.
This indicates that the villagers began the act of planting as a way to bring back the forest.
Here, 'planting' emphasizes an ongoing action in narrative context.
این نشان می‌دهد که روستاییان عمل کاشت را به‌عنوان راهی برای بازگرداندن جنگل آغاز کردند.
در اینجا، 'کاشت' بر یک عمل جاری در زمینه داستانی تأکید دارد.
Her hobby includes planting various vegetables in her backyard.
سرگرمی او شامل کاشت سبزیجات مختلف در حیاط پشتی‌اش است.
This means she enjoys the activity of putting different vegetables into the soil.
In this sentence, 'planting' acts as a gerund, functioning as a noun.
این به این معنی است که او از فعالیت قرار دادن سبزیجات مختلف در خاک لذت می‌برد.
در این جمله، 'کاشت' به عنوان یک جراند عمل کرده و نقش اسم را دارد.