Dictionary · Daily Usage
موتوری
of Posture
وضعیت وضعیت
She postured confidently during the presentation.
او در طول ارائه به طور مطمئن وضعیت گرفت.
To posture means to hold a specific position or stance.
Used as a past participle; refers to a state of being or position.
وضعیت به معنای نگه‌داشتن یک موقعیت یا حالت خاص است.
به عنوان یک شکل گذشته استفاده می‌شود؛ به وضعیت یا حالت اشاره دارد.
The character postured dramatically to emphasize their feelings.
شخصیت به طور دراماتیک وضعیت گرفت تا احساساتش را تأکید کند.
In literature, posture can symbolize emotions or intentions.
Commonly used in descriptions of characters or actions.
در ادبیات، وضعیت می‌تواند احساسات یا نیت‌ها را نمادین کند.
به طور معمول در توصیف شخصیت‌ها یا اعمال استفاده می‌شود.
He had postured himself as the leader of the group.
او خودش را به عنوان رهبر گروه وضعیت داده بود.
Posturing can refer to positioning oneself in a specific role.
Often used in phrases that imply assumption of roles.
وضعیت دادن می‌تواند به معنای قرار دادن خود در یک نقش خاص باشد.
معمولاً در عبارات حاکی از فرض نقش‌ها استفاده می‌شود.