Dictionary · Daily Usage
پایه
A low, or deep, sound. (Mus.) (a) The lowest part; the deepest male voice. (b) One who sings, or the instrument which plays, base.
صدا کم یا عمیق.
He spoke in a low base voice.
او با صدای عمیق سخن می‌گفت.
This sentence shows how 'base' refers to a deep sound in everyday speech.
Here, 'base' is a noun describing the quality of the voice.
این جمله نشان می‌دهد که 'بیس' به صدای عمیق در گفتار روزمره اشاره دارد.
در اینجا، 'بیس' اسم است که کیفیت صدا را توصیف می‌کند.
The singer’s base notes resonated throughout the hall.
نواهای بیس خواننده در سرتاسر سالن طنین‌انداز شد.
This example highlights 'base' as it relates to music and sound quality in a narrative context.
In this context, 'base' functions as a noun that describes part of a musical performance.
این مثال 'بیس' را در ارتباط با موسیقی و کیفیت صدا در یک متن داستانی برجسته می‌کند.
در این زمینه، 'بیس' به عنوان اسم عمل کرده و بخشی از یک اجرای موسیقی را توصیف می‌کند.
Can you sing in a base register?
آیا می‌توانی در رجیستر بیس بخوانی؟
'Base register' refers to a specific range of low pitches that a person can sing.
'Base' in this construction is used as an adjective to modify 'register.'
رجیستر 'بیس' به محدوده خاصی از نت های پایین اشاره دارد که یک نفر می‌تواند بخواند.
'بیس' در این ساختار به عنوان صفت برای توصیف 'رجیستر' استفاده می‌شود.