Dictionary · Daily Usage
همراهی
One who accompanies or is in company with another for a longer or shorter period, either from choice or casually; one who is much in the company of, or is associated with, another or others; an associate; a comrade; a consort; a partner.
کسی که همراه است یا با دیگری برای یک شرکت می کند
My dog is a loyal companion.
سگ من یک همراه وفادار است.
Here, 'companion' refers to a pet that stays with you.
'Companion' is a noun and can refer to people or animals.
در اینجا، 'همراه' به حیوان خانگی اشاره دارد که با شما می‌ماند.
'همراه' اسم است و می‌تواند به افراد یا حیوانات اشاره کند.
He wrote about the deep bond between the hero and his companion.
او در مورد پیوند عمیق بین قهرمان و همراهش نوشت.
'Companion' here emphasizes the close relationship in a narrative.
'Companion' can be used in both serious and casual contexts.
'همراه' در اینجا بر رابطه نزدیک در یک روایت تأکید می‌کند.
'همراه' می‌تواند در زمینه‌های جدی و غیررسمی استفاده شود.
To be a good companion, you must listen carefully.
برای یک همراه خوب بودن، باید به دقت گوش دهید.
This sentence shows how 'companion' relates to qualities like listening.
The phrase can indicate qualities needed to be a companion.
این جمله نشان می‌دهد که 'همراه' چگونه با ویژگی‌هایی مانند گوش دادن مرتبط است.
این عبارت می‌تواند ویژگی‌هایی را که برای همراه بودن لازم است نشان دهد.