واژه‌نامه · Daily Usage
آتش
To discharge artillery or firearms; as, they fired on the town.
برای تخلیه توپخانه یا سلاح گرم ؛
The soldiers fired at the target in the distance.
سربازان به هدفی در دوردست شلیک کردند.
This means the soldiers used their guns to shoot at something far away.
This verb is used intransitively here, meaning there is no direct object.
این به این معنی است که سربازان از سلاح‌هایشان برای شلیک به چیزی که دور بود، استفاده کردند.
این فعل در اینجا بدون مفعول مستقیم استفاده شده است.
In the novel, the protagonist fired with anger as he confronted his enemy.
در رمان، قهرمان با خشم شلیک کرد هنگامی که با دشمنش رو به رو شد.
This indicates that the character shot not just physically, but with strong emotions.
Here, 'fired' conveys both a physical and emotional action.
این نشان می‌دهد که شخصیت نه تنها به‌صورت فیزیکی شلیک کرد، بلکه با احساسات شدید شلیک کرد.
در اینجا، 'شلیک کرد' هم عمل فیزیکی و هم عمل احساسی را بیان می‌کند.
They fired before the enemy could react.
آنها قبل از اینکه دشمن بتواند واکنش نشان دهد، شلیک کردند.
This sentence shows the timing of the action, indicating they shot quickly.
This structure involves a subordinate clause introduced by 'before'.
این جمله زمان عمل را نشان می‌دهد و بیان می‌کند که آنها به سرعت شلیک کردند.
این ساختار شامل یک جمله وابسته است که با 'قبل از' آغاز می‌شود.