Ordbok · Daily Usage
خارجی
Outside; extraneous; separated; alien; as, a foreign country; a foreign government.
بیرون ؛
I have a foreign friend from Italy.
من یک دوست خارجی از ایتالیا دارم.
This sentence shows that the friend is not from the speaker's country.
In this context, 'foreign' describes someone or something from outside the speaker's country.
این جمله نشان می‌دهد که دوست از کشور گوینده نیست.
در این زمینه، 'foreign' به فرد یا چیزی اشاره دارد که از کشور گوینده بیرون است.
The hero traveled to a foreign land filled with treasures.
قهرمان به سرزمین خارجی پر از گنجینه‌ها سفر کرد.
Here, 'foreign' indicates a place that is not familiar or known to the hero.
'Foreign' can also describe places or cultures unfamiliar to someone.
در اینجا، 'foreign' به مکانی اشاره دارد که برای قهرمان آشنا یا شناخته شده نیست.
'Foreign' همچنین می‌تواند مکان‌ها یا فرهنگ‌هایی را توصیف کند که برای کسی ناآشنا هستند.
She struggles with understanding foreign languages.
او با درک زبان‌های خارجی مشکل دارد.
This sentence emphasizes the challenges faced when learning languages that are not native.
The term 'foreign' in this context describes languages that are from other countries.
این جمله بر چالش‌هایی که هنگام یادگیری زبان‌هایی که بومی نیستند تأکید می‌کند.
'Foreign' در این زمینه زبان‌هایی را توصیف می‌کند که از کشورهای دیگر هستند.