Dictionary · Daily Usage
جلو
The part or surface of anything which seems to look out, or to be directed forward; the fore or forward part; the foremost rank; the van; -- the opposite to back or rear; as, the front of a house; the front of an army.
بخشی یا سطح هر چیزی که به نظر می رسد از آن خارج می شود ، یا
She stood at the front of the line.
او در ابتدای صف ایستاد.
This sentence shows that she is positioned in the first place of the line.
In this context, 'front' is used as a noun indicating position.
این جمله نشان می‌دهد که او در اولین جایگاه صف قرار دارد.
در این زمینه، 'front' به عنوان اسم برای نشان دادن موقعیت استفاده می‌شود.
The hero charged to the front of the battlefield.
قهرمان به سمت جلو میدان نبرد شتافت.
Here, 'front' refers to the most dangerous part of the battlefield.
Used in a literary sense, 'front' evokes imagery of bravery.
در اینجا، 'front' به خطرناک‌ترین بخش میدان نبرد اشاره دارد.
در معنای ادبی، 'front' تصاویری از شجاعت را تداعی می‌کند.
Make sure to keep your front door locked.
اطمینان حاصل کنید که درب جلو خانه‌تان قفل باشد.
This instructs someone to secure the main entrance to a home.
Here, 'front' is used to specify which door is being referred to.
این جمله به کسی دستور می‌دهد که ورودی اصلی خانه را امن کند.
در اینجا، 'front' برای مشخص کردن اینکه کدام درب مورد نظر است، استفاده می‌شود.