Dictionary · Daily Usage
عالی
Regarded as raised up or elevated; distinguished; remarkable; conspicuous; superior; -- used indefinitely or relatively, and often in figurative senses, which are understood from the connection
در نظر گرفته می شود که بلند شده یا بالا رفته است.
The mountain is very high.
کوه بسیار بلندی است.
This means the mountain is elevated.
Used as an adjective to describe elevation.
این به این معنی است که کوه بلند است.
به عنوان صفت برای توصیف ارتفاع استفاده می‌شود.
She had high hopes for the future.
او آرزوهای بلندی برای آینده داشت.
This implies she had great expectations.
Commonly used in a metaphorical sense.
این به این معناست که او انتظارات بزرگی داشت.
در معناهای مجازی معمولاً استفاده می‌شود.
His high score in the exam surprised everyone.
نمره‌ی بالای او در امتحان همه را شگفت‌زده کرد.
This shows a superior performance academically.
Used as a modifier for 'score'.
این نشان‌دهنده عملکرد عالی در زمینه تحصیلی است.
به عنوان تغییر دهنده برای 'نمره' استفاده می‌شود.