Dictionary · Daily Usage
عالی
Exalted in social standing or general estimation, or in rank, reputation, office, and the like; dignified; as, she was welcomed in the highest circles.
در جایگاه اجتماعی یا تخمین عمومی ، یا در
She lives in a high apartment.
او در یک آپارتمان بلند زندگی می‌کند.
Here, 'high' describes the level of the apartment, indicating it is elevated.
Use 'high' to describe something at a great height.
در اینجا، 'بلند' سطح آپارتمان را توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که این آپارتمان در ارتفاع است.
از 'بلند' برای توصیف چیزی در ارتفاع زیاد استفاده کنید.
The hero was praised for his high morals.
قهرمان به خاطر اخلاقیات بلندش ستایش شد.
'High' here refers to admirable ethical standards or principles.
In this context, 'high' modifies the noun 'morals' to indicate their virtue.
'بلند' در اینجا به معنای استانداردها یا اصول اخلاقی ستودنی است.
در این زمینه، 'بلند' اسم 'اخلاقیات' را تغییر می‌دهد تا نشان دهد که آنها فضیلت‌دار هستند.
To achieve high standards, you must work hard.
برای دستیابی به استانداردهای بالا، باید سخت کار کنید.
'High standards' refers to expectations that are elevated and difficult to meet.
Use 'high' before a noun to describe superior quality or expectation.
'استانداردهای بالا' به انتظاراتی اشاره دارد که بلند و دشوار برای رسیدن هستند.
از 'بلند' قبل از اسم برای توصیف کیفیت یا انتظارات عالی استفاده کنید.