Dictionary · Daily Usage
عالی
Possessing a characteristic quality in a supreme or superior degree; as, high (i. e., intense) heat; high (i. e., full or quite) noon; high (i. e., rich or spicy) seasoning; high (i. e., complete) pleasure; high (i. e., deep or vivid) color; high (i. e., extensive, thorough) scholarship, etc.
داشتن یک کیفیت مشخص در یک عالی یا
The books are on the high shelf.
کتاب‌ها روی قفسه‌ی بلند هستند.
In this sentence, 'high' describes the shelf's position, indicating it is elevated.
'High' is used as an adjective to modify 'shelf'.
در این جمله، 'بلند' موقعیت قفسه را توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که در ارتفاع قرار دارد.
'بلند' به عنوان صفت برای توصیف 'قفسه' استفاده شده است.
The poet spoke of high emotions in his verses.
شاعر در شعرهایش از احساسات عمیق صحبت می‌کند.
'High' here refers to intense or elevated emotions, illustrating deep feelings.
'High' functions as an adjective describing 'emotions'.
در اینجا، 'عمیق' به احساسات شدید یا بالا اشاره دارد که احساسات عمیقی را نشان می‌دهد.
'عمیق' به عنوان صفتی برای توصیف 'احساسات' عمل می‌کند.
His high level of expertise impressed everyone.
سطح بالای تخصص او همه را تحت تاثیر قرار داد.
'High' describes the degree of expertise, meaning it is superior or advanced.
'High' is an adjective used to modify 'level'.
'بالا' درجه تخصص را توصیف می‌کند و به این معنی است که آن تخصصی عالی یا پیشرفته است.
'بالا' یک صفت است که برای توصیف 'سطح' استفاده می‌شود.