Dictionary · Daily Usage
واسطه
To effect by mediation or interposition; to bring about as a mediator, instrument, or means; as, to mediate a peace.
برای اثر واسطه یا مداخله ؛
She tried to mediate between her friends during their argument.
او سعی کرد بین دوستانش در حین مشاجره وساطت کند.
To mediate means to help resolve a conflict or disagreement.
Used as a transitive verb; it requires an object.
واسطه کردن یعنی کمک به حل یک تعارض یا اختلاف.
به عنوان یک فعل متعدی استفاده می‌شود؛ به یک مفعول نیاز دارد.
In the novel, the character attempts to mediate a truce among rival factions.
در رمان، شخصیت سعی می‌کند میان جناح‌های رقیب آتش‌بس برقرار کند.
In literature, mediation can symbolize the pursuit of peace or understanding.
Commonly seen in narrative contexts where conflicts arise.
در ادبیات، واسطه‌گری می‌تواند نماد تلاش برای صلح یا درک باشد.
معمولاً در متن‌های روایی که درگیری پیش می‌آید، دیده می‌شود.
The diplomat was chosen to mediate the negotiations.
دیپلمات برای واسطه‌گری در مذاکرات انتخاب شد.
This sentence shows how mediation can happen in formal settings.
Can also be used in passive forms: 'be mediated'.
این جمله نشان می‌دهد که واسطه‌گری چگونه می‌تواند در محیط‌های رسمی اتفاق بیفتد.
می‌توان در اشکال مجهول نیز استفاده کرد: 'واسطه‌گری شود'.